Bloog Wirtualna Polska
Są 1 272 932 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

Wrota:fragment

sobota, 19 kwietnia 2008 12:04
- Znowu jesteś tym drugim? – Nie, nie drugim, lecz pierwszym – ten drugi jest we mnie, jako głos śnienia i czasem tylko się ujawnia. Wtedy mówi: Teraz ja śnię ciebie. Ale obejrzyj się na trzeciego, a w nim też jest dwóch. Niczym się nie różnimy, jako ludzkie, świetliste istoty. Ten trzeci to niesamowity przypadek. Czyta teraz nasze myśli, zagłębia się w ich ukrytą treść. Wpływamy na niego, a on wpływa na nas, jednak w inny sposób. On wpływa na nas, bo wiemy, że czyta myśli, które chcemy mu ujawnić, ale to my jesteśmy ruchem, on zaś spoczynkiem. Ten trzeci pełni rolę spoiwa, materiału, z którego wykona swoje własne wrota. O, teraz właśnie musi toczyć się w nim walka, spiera się w sobie. Czy możemy go znać, czy go widzimy? Ten trzeci myśli, że się ukryje przed naszym świdrującym spojrzeniem. Jakże mógłby uciec przed tym, co z nim robimy. Ale my go znamy, jest podobny, właściwie niczym się nie wyróżnia. A, zapomniałbym, trzeci to istota bardzo dumna, bardzo ważna, powtarza sobie: Wszystko, na co spojrzę, czynię moją własnością. – Ten głupiec jest szalony, nawet boską moc zniewolił w swoich chorych systemach. Trzeci nas teraz czyta o ci sobie wyobraża, że jest sam – nosi w sobie więcej imion niż potrafiłby zliczyć. To, że wiele imion tworzy całość, nie znaczy, że całość stanowi jedność. – Taką jedność, której nie można by rozbić – niepodzielny element. Trzeci nas ogląda, a my oglądamy jego – myśli, że jest niewidzialny, że może się ukryć. Nie ma takiej kryjówki, byśmy go nie znaleźli, kiedy patrzy w nas, my widzimy, świdrujemy go na wylot. On patrzy i nie wie, udaje słabość, my widzimy, słabość nas onieśmiela. Te słowa zapisano dla trzeciego, choć nic z nich jeszcze nie pojmuje. Trzeci uważa, że jest panem świata, ale nie ma takiej sfery, w której szczerze i otwarcie nie zrzekałby się swej pozornej władzy. Trzeci pamięta tylko zwycięstwa, szybko zapomina o porażkach. Tęskni za mocą, która napawa go lękiem i obrzydzeniem. – Uważaj, bo trzeci to czyta i dowie się wszystkiego, co o nim sądzimy, nie musimy się obawiać jego najazdów – powierzył nam siebie, kiedy odkrył, że nie jest sam, że nigdy nie był i nie będzie.Drugi powiedział: Śnię ciebie, jak ty śnisz mnie. Myślisz sobie – to jest moje śnienie. – Nie jest twoje, odkąd straciłeś siebie dla mnie, odkąd przeniosłeś siebie do mnie. Widziałem twoje miejsca szczególne, czekałem aż się zjawisz, aż odnajdziesz je w śnieniu. Byliśmy tam razem, jeszcze wcześniej, lecz nie pamiętałeś. Od kiedy uwolniłeś swoją pamięć, uwolniłeś również drugiego. Wspomnienia drugiego są twoimi wspomnieniami. On nie jest obcy, ale nieznajomy, zapomniany – choć znany. Nie dostrzegałeś jego obecności – tak cię nauczono. Powiedziano ci, że jesteś tylko ty, nauczono cię patrzeć oczami, a oczami nie można ujrzeć drugiego. Ty nie jesteś obcy dla drugiego, ale nazywasz go obcym. Obcy cię zna, odrobił wszystkie lekcje na twój temat – nie jest niedbały i zachłanny, a skrupulatny i sprawiedliwy. Obcy jest ideą człowieka, ideą ciebie, twoim wzorcem. W głębi pragniesz dorównać obcemu, konkurujesz z nim, lecz jest niedościgniony, zawsze wyprzedza cię o krok. Nigdy nie przeszło ci nawet przez myśl, że obcy to cel nieosiągalny, to doskonałość, która czyni swój obraz. Istniejesz tylko, dlatego, że on jest; każdy przedmiot, który postrzegasz i nazywasz bytem istnieje tylko dlatego, że posiada swój wzorzec. Posiadasz władzę, by zbudować swoje własne wrota do nieskończoności. Ta władza pozwoli ci odzyskać utraconą wiedzę – drugi wie, co powinieneś uczynić, lecz musisz go odnaleźć, jak zagubiłeś. W chwili, w której zdasz drugiemu pytanie nie będzie już odwrotu – pierwszy albo ustąpi, albo zginie. Ci, którzy poniżają w sobie pierwszego, mogą odzyskać obecność drugiego, aby obcy stał się ich własnością. Poniżanie pierwszego jest sztuką, nikt nie pragnie jego zguby, poniżanie pierwszego służy odwróceniu nauki, którą przyswoił sobie w procesie socjalizacji i racjonalizacji. Pierwszy jest dziełem umysłu, lecz z umysłem się identyfikuje i utożsamia. Pierwszy to dziwny typ, który sam na siebie wydaje wyrok, bo odrzuca wolność w poszukiwaniach prawdy.
Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

środa, 22 listopada 2017

Licznik odwiedzin:  12 428  

Kalendarz

« kwiecień »
pn wt śr cz pt sb nd
 010203040506
07080910111213
14151617181920
21222324252627
282930    

O moim bloogu

Nauka Mistrzów spisana z Kronik Akaszy

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 12428

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Pytamy.pl

Praca